చెలి మాటల వెల్లువల
అనురాగపు జల్లులు నన్ను అల్లాలని
అమె ఒడిలో సేద తీరాలని
చెలియ చలువ చెలిమి
చిరుఆశలు రేపగ
ఆశలు తీరే తరుణం కోసం
ఎన్ని యుగాలైనా నా నిరీక్షణం
ఎన్ని ఊసులో ఈ మనసులో 
నీ పరిచయం పంచిన ఆనందం 
శూన్యంలో సైతం వెతుకుతున్నా 
ప్రతి నవ్వులో నీ మాట వింటూ 
అనుకోకుండా కలిసి
అడగకుండా యదలో చేరి
ఆశలు రేపి ఆశయం చూపి
మనిషిని చేసి
మనసుని దోచి
మదిలో నిలిచిన ఆమె నన్నొదిలి వెళితే..
నేను జీవించగలనా?
జీవించినా ఆమె జ్ఞాపకాలతో మామూలుగా మనగలనా?
అనుకొన్నా!
ఇది మూడేళ్ళ క్రితం మాట
కాని ఇంతలోనే బ్రతికేస్తున్నా
ఆమె జ్ఞాపకాలు మచ్చుకి సైతం లేకుండా
ఊహల ఉయ్యాలలో ఊగుతూ
