Tuesday, August 01, 2006

మది కోరిన మరణం


ఇంకా ఎదురు చూస్తూనే వున్నాను నువు వస్తావని
నాకు తెలుసు నువు రావని ..రాలేవని
తిరిగి రాని సుదూర తీరాలకు తరలిపొయావని
అయినా నిరీక్షిస్తున్నాను ..నువు వస్తావని
నీదైన ప్రతి జ్ఞాపకం మది లో మెదులుతుండగా
మదురమైన భావాలను కలిగిస్తుంది
అసలు నువులేవన్న మాటనే మరిచిపోతున్నాను
మది కరిగించే నీ చిరునవ్వు కనులముందు కనిపిస్తూనే వుంది
నాపై వెన్నెల జల్లులు కురిపిస్తూనే వుంది
ఒంటరినై వున్నపుడు నీ వెచ్చని స్పర్శ
ఓదార్పుగా తీయని పలకరింపు తాలూకు భావన
ఇప్పటికీ నువ్వు వున్నావన్న అనుభూతిని కలిగిస్తున్నాయి
ఆ తలపులే ...నీవు నా వెంటే వున్నావన్న దైర్యాన్ని ఇస్తున్నాయి
అయినా.............నీవు లేని నా కల సైతం ఊహించలేను
నీ నీడగా మారిన నా మనసు తో పాటూనేనూ వస్తున్నాను
నిను చూడాలని...నీ దరి చేరాలని
ఈ లోకానికి చివరి వీడ్కోలు పలుకుతూ...
నీ దరి చేరబోతున్న నేను

4 comments:

Viersh's said...

radhika garu, chala bagundi ee kavitha --aparichitudu...

నా మది said...

రాదిక గారు మీరు రాసిన మది కొరిన మరణం చాల బాగుంది మది లోని బాదని,(బావనని) బాగచెప్పారు.మి కవితలు ప్రేరణ కలిగించే విదంగ వున్నాయి.రఘు

rajani devi said...

radhika garu.. maranam kuda intha hayiga untunda.....
nee needaga.. marina nenu .
chala chala bagundi

rajani devi said...

radhika garu.. maranam kuda intha hayiga untunda.....
nee needaga.. marina naa manasu.
chala chala bagundi