మంచుపూలు

సమస్తం నీకు అర్పించి
మోడునై నిలుచున్నాను

అనుభూతుల మంచుపూలు
కొమ్మకొమ్మన పూచి
అవికూడా
నీ ఒడి చేరాలని వేచిచూస్తున్నాయి

నువ్వు తెచ్చే చైత్రం లో
చిగురించాలని ఆశగా ఎదురుచూస్తున్నాను నేస్తం

అంతరంగం

పౌర్నమి నాటి వెన్నెల కెరటం లా వుంది
ఈ రోజు నా అంతరంగం

నీటి నురుగులా నా ఆలోచనలు
తీరం చేరినట్టే చేరి
పట్టుకొనే లోపే మాయమైపోతున్నాయి

అలల ఆటకు అలుపు లేదు
నా కలల బాటకు గమ్యం లేదు

అక్షర రూపం

మనసులో కలుగుతున్న భావాలెన్నో
ఏ రూపం లేకుండా అలానే గతిస్తున్నాయి
నా అక్షరాలు కొంత కాలం గా అజ్ఞాతం చేస్తున్నాయి మరి

భావానికి రూపాన్నిచ్చే భాష
ఆమె మాయలో పడి లిపిని మరచిపోయింది
ప్రేమ మత్తు అటువంటిది మరి

భావాలకి రూపాన్నిచ్చి గుండె
బరువు దించుకునే క్షణం ఎప్పుడొస్తుందో మరి?