ఎన్నెన్నో మెలకువ రాత్రుల్లో
మధించబడిన హ్రుదయం...
అమృతం జనించింది ఆశయ రూపంలో
ఖర్చు చేసిన క్షణాల విలువ
ఒక ఉదయం మనిషి గా మరో జననం
ఎదురుగా లక్ష్యం - సైనికుడిలా నేను
చేరడానికి దారిలేదు - దీక్ష తప్ప
పర్వాలేదు - చదునుచేస్తాను
వెనుకవచ్చువాళ్ళకోసం బాటలేస్తాను..
ఎదురుగా లక్ష్యం - కార్మికుడిలా నేను
నన్ను మాట్లాడనివ్వు...లోలోన అదిమిపెట్టుకున్న ఎన్నో ఆశలుఆనందాలు,కన్నీటి సవ్వళ్ళను ఇప్పటికైనా నీ చెవిని తాకనివ్వు !
చాలు...ఈ మూగ రోదనింక చాలు
గుండె పాటను గొంతులో ఆపేసిన
ఆనవాళ్ళు చెరిగిపోయేలా
ఒక్కసారి కేక పెట్టనివ్వు...
ఇకనైనా నన్ను మాట్లాడనివ్వు!
వర్షించడానికి సిద్దం గా
ఎన్నేళ్ళ భావాలో?
ప్రవాహం లా
ఎన్నెన్ని కన్నీళ్ళో?
అలుపు తీర్చే చిరుగాలిఅలిగి సుడిగాలైపోతేచిగురుటాకులా వణికిపోతున్నాను..!కానీ..ఈ సుడిగాలి జడివాన కురిపించిసాహిత్యపు మొలకలెత్తిస్తుంటేఆ ధారల్లో తడిసి మురిసిపోతానుగానీఎండుటాకులా దూరం గా ఎగిరిపోను
ఒంటరితనం తో జంటకడుతూ ఎన్నాళ్ళిలాఊహలకు ఊసులు చెప్పుకుంటూ ఎన్నాళ్ళిలాపోగుపడిన ఎన్నోభావాలను నీతో పంచుకోవాలనికరిగిపోయిన క్షణాలను నీ సమక్షంలో తిరిగిపొందాలనిచెరిగిపోయిన చిరునవ్వుని నీ చెలిమితో మరలా చిత్రించాలని..ఎన్ని ఆశలో తెలుసా...నీజ్ఞాపకం తాలూకూ ఫలితం...ఈక్షణం నా చెక్కిలిపై జారుతూవుంది
