Tuesday, August 01, 2006

పోగుపడిన భావాలు



నీకై తపిస్తున్న ఈ మనసు ఘొష వినలేవా?
నా కన్నుల మూగ భాష కనలేవా?
.....................................................
నీకన్నుల వెలుగు చాలు నా శ్వాశకి
నీ నవ్వుల మెరుపు చాలు ఈ జన్మకి
.....................................................
నీ దరి చేరలేకపోతున్న నా హృదయం
ఆవేదన మయం
......................................................
కెరటంలా తాకావు  హృదయాన్ని
కలల వాకిళ్ళు గా మార్చావు కన్నుల్ని
......................................................
మనసు పొరలలో దాగిన
అనుభూతుల దొంతరలను విడదీస్తూవుంటే
అన్నీ నీ తాలూకూ జ్ఞాపకాలే కనిపిస్తున్నాయి
అవి పెదవులపై విరబూస్తున్నాయి
......................................................
చెమ్మగిల్లాయి కన్నులు
ఎన్నటికో కలుసుకున్న అనందంతో
తడినిండాయి అవే కన్నులు మరునిమిషంలో
విడిపోతున్న విషాదంతో
......................................................
నిను చూడగానే ఉప్పొంగిన ఆనందపు అల
ఎగసిందలా..ఆ నింగిని తాకిందనిపించేలా
......................................................
అలుపెరుగని కెరటం నా హృదయం
దిగంతాలదాకా నా పయనం
......................................................
ప్రియా ...చెప్పాలని వుంది నీ రూపు కవితగా
పాడాలని వుంది నీ నవ్వు పాటగా
.....................................................
పలుకురాని నా హృదయంలో వెలికి రాని భావాలెన్నో....
.....................................................
మనసుంది నాకు ప్రేమించడానికి
మనుషులేరి మనసివ్వడానికి
.....................................................
ఊహలకు దారినిచ్ఛేది ఒంటరి తనమే

....................................................
నీ ముంగురులు నా మోవిపై ఆటాడలేదని విలపించనా?
నీ మనసు పాట నాకు వినిపించనీయలేదని అలుకబూననా?
నీ నవ్వునై పెదవులపై తారాడనీయమని బ్రతిమలుకొనా?
నీ మేను తాకిన చిరుగాలి నా ఊపిరవలేదని మరణించనా?

1 comment:

Anonymous said...

చాల బాగుంది.
"ఊహలకు దారినిచ్ఛేది ఒ0టరి తనమే"

ఒంటరి తనమంటారా? లెక ఏకాంతమంటారా?

"ఊహలకు ఊపిరిపోసేది ఏకాంత శోధనే" అంటే ఇంకా బాగుంటుందేమో? ఆలోచించండి.
మరోలా అనుకోకండేం?